Cando apenas contaba con dous anos de idade, faleceron os seus pais por unha epidemia de cólera. Ao quedar orfos a súa irmá Eugenia e el, a súa tía Isabel, irmá da súa nai, e o seu marido, de profesión cerralleiro, recolléronos. Pasados os anos intentaron ensinarlle, en balde, o oficio da cerrallaría, advertindo pronto que a súa verdadeira vocación era a pintura.
Outra importante faceta foi a de retratista, de figuras importantes como foi Juan Ramón Jiménez. Tamén, en 1914, fora nomeado académico e, cando terminou os traballos para a Hispanic Society, traballou como profesor de composición e cor na Escola de Belas Artes de Madrid. A súa pintura representou a aplicación directa do luminismo á paisaxe e a figura, achegando xa que logo esta tendencia á sociedade da época.En 1920, mentres pintaba o retrato da señora Pérez de Ayala no xardín da súa casa en Madrid. Faleceu na súa casa de Cercedilla o 10 de agosto de 1923.
